ਅਹੁ ਤੁਰ ਗਏ ਉਹ ਸਫਰ ਮੁਕਾ ਕੇ।
ਆਵਦੇ ਸਾਰੇ ਫ਼ਿਕਰ ਚੁਕਾ ਕੇ।
ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਜੀ ਬੈਠੇ ਨਹੀਂ ਸੀ
ਵਿਹਲੇ ਠਾਲੇ ਜਾਂ ਅਲਸਾ ਕੇ।
ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਜਿੰਨੀ ਅਉਧ ਮਿਲੀ ਸੀ।
ਤੁਰ ਗਏ ਪਲ ਵਿੱਚ ਅਉਧ ਹੰਢਾ ਕੇ।
ਕੋਲ ਜਦੋਂ ਸੀ ਗੱਲ ਨਾ ਹੋਈ
ਲਾਹਾ ਕੀ ਪਿੱਛੋਂ ਪਛਤਾ ਕੇ?
ਈਦ ਗਈ ਤੋਂ ਤੰਬਾ ਕਿਸ ਕੰਮ?
ਟੱਕਰਾਂ ਹੀ ਨੇ ਵਕਤ ਘੁਸਾ ਕੇ।
ਦੀਪ ਜੀਰਵੀ
05082025
No comments:
Post a Comment