Posts
ਹਰ ਪੱਗ ਦੇ ਥੱਲੜਾ ਸਿਰ, ਹੁੰਦਾ ਨਹੀਂ ਸਰਦਾਰ ,
ਚੰਗੇ ਲੀੜੇ ਪਾ ਕੇ ਮਾੜੇ, ਲੁਕਦੇ ਨਹੀਂ ਕਿਰਦਾਰ ।
ਮੌਕਾ ਦੇਖ ਗਧੇ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ , ਪਿਉ ਜੀ ਆਖਦੇ ,
ਐਸੇ ਨੀਚ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਤਾਂ , ਦੁਨੀਆਂ 'ਤੇ ਭਰਮਾਰ ।
ਧਰਮੀਂ ਹੋਣਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ, ਬਾਕੀ ਸੱਭੇ ਕਾਫ਼ਿਰ ,
ਪਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ, ਕਈ ਖਾਂਦੇ ਮੁਰਦਾਰ ।
ਸਿੰਙਾਂ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕ ਲੈਣਗੇ , ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਪੰਜ ਝੋਟੇ ,
ਕਾਮ , ਕ੍ਰੋਧ , ਲੋਭ , ਮੋਹ ਤੇ, ਪੰਜਵਾਂ ਹੈ ਹੰਕਾਰ ।
ਢਿੱਡ ਦੀ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਭਾਰੂ ਹੈ, ਰਾਜ ਸੱਤਾ ਦੀ ਭੁੱਖ ,
ਸਮਾਂ ਭਿਆਨਕ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ , ਕਰੂਗਾ ਮਾਰੋ - ਮਾਰ ।
ਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ਪਾਣੀ ਰੁੱਸ ਕੇ , ਜੀਵਨ ਲੈਂਦਾ ਖੋਹ ,
ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਬੰਨ੍ਹ ਵਿੱਚ ਜਦ , ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਖਾਰ ।
ਸ਼ੁਬੇਗ ਸਿੰਘ , ਸ਼ਾਹਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਦੇ , ਸਦਕੇ ਜਾਈਏ ਜੀ ,
ਪਿਉ - ਪੁੱਤਾਂ ਦਾ ਚਰਖੜੀਆਂ ਦੇ, ਨਾਲ ਸੀ ਗੂੜ੍ਹਾ ਪਿਆਰ ।
ਬੀਰ ਰਸ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੀ , ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਪਿਤਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਉੱਤੇ ,
ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਦੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਅੱਗੇ , ਮੈਂ ਹੋਵਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ।
ਜਿਉਂਦੇ ਜੀਅ ਜੋ " ਜ਼ੀਰੇ ਵਾਲਿਆ ", ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੋਝ,
ਮਰੇ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਛੱਡ ਜਾਂਦੇ ਉਹ , ਹੱਢ - ਮਾਸ ਦਾ ਭਾਰ ।
" ਅਗਾਧਿ ਬੋਧਿ "
ਸੁੱਖਰਾਜ ਸਿੰਘ ਜ਼ੀਰਾ
