ਭੌਂ ਪਿਆਸੀ ਤਰਸੇਵੇਂਮਾਰੀ,ਬੱਦਲ ਡਾਹਢਾ ਬੇ ਪਰਵਾਹ,
ਮੌਲਾ ਜਾਣੇ ਕੀਕਣ ਹੋਸੀ ਭੌਂ-ਬੱਦਲ ਦਾ ਯਾਰ ਨਿਬਾਹ.
ਪਾਟੇ ਤੇ ਪਥਰਾਏ ਬੁੱਲੀਂ ਸਵਾਂਤ ਬੂੰਦ ਨਾ ਦੇਵੇ ਕੋਈ,
ਨਦੀਆਂ, ਨਾਲੇ ਨਾਲੀਆਂ ਸਾਗਰ ਝਰਣੇ ਵਗਦੇ,ਵਗਣ ਅਗਾਹ.
ਸਾਗਰ ਦਾ ਤਲ,ਅੰਬਰ ਦੀ ਛੱਤ ਚਾਹਵੇ ਤਾਂ ਮਿਣ ਸਕਦੈ ਕੋਈ,
ਬਿਰਹਣ ਦਾ ਦਿਲ ਨਾਪੇ ਕਿਹੜਾ,ਨਾ ਕੋਈ ਮਿਣਤੀ ਨਾਂ ਕੋਈ ਥਾਹ.
ਮੀਨ ਪਿਆਸੀ ਸਾਗਰ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਚਰਜ ਕੇਹਾ,
ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਵੀ ਸੂਰਜੋਂ ਦੂਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਯਕਵਕਤ ਸ਼ਵਾ.
ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋ-ਜੇ;ਨੱਸੇ ਦੂਰ ਹਨੇਰਾ ਵੀ,
ਅਪਣੇ ਅੰਤਰ ਦੀ ਸਰਦਲ ਤੇ,ਹੇ ਬਿਰਹਣੀਆ "ਦੀਪ "ਜਗਾ.
deepzirvi@yahoo.co.in
Subscribe To https://adbisangat.blogspot.com/
Posts
Comments
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
-
ਸਾਡੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਨੇ ਕੀਤੀ ਓਹ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲੇ ਹੋ ਨਿੱਬੜੇ ।ਓਹਨਾ ਦੀ ਅਧਿਆਪਕ ਓਹਨਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਹੀ। ਆਵਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਨਿਚ...
-
ਐ ਕਵਿਤਾ ਤੇਰੇ ਗਲ ਪਾਕੇ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਦੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ. ਕੁਝ ਪਲ ਸਾਲਮ ਸੂਰਤ ਹੋਕੇ ਆ ਮੈਂ ਵੀ ਜੀ ਜਾਵਾਂ, ਊਣਮਟੂਣਾ ਤੇਰੇ ਬਾਝੋਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਮੰਦਿਰ ਬਿਨਾਂ ਆਸਰੇ ਖਲਕਤ ਭਾਸਦ... -
ਜਾਣਦਾਂ ਹਾਂ ਯਾਰ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਬੋਲਦੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ਼ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੇ. ਜਦ ਸੂਰਜਾਂ,ਦੇ ਸੇਕ ਨੂੰ ਦੁਗਾੜਾ ਵੱਜਦਾ ਹੈ ਰੀਤ ਉਦੋਂ ਟਹਿਣੇ ਬੜੇ ਨਿਆਰੇ ਬੋ...
No comments:
Post a Comment